تجربه‌ی شخصی,کتابخوانی

امتحان قرآن، تالکین

نوشتن از جهات مختلفی به دانش آموز کمک می کند، از جمله بالا بردن دقت به جزئیات.

هر جوری که نگاه کنید، نوشتن به نفع تحصیلات است.

اما این بار نوشتن طوری به دادم رسید که هیچ انتظارش را نداشتم.

یکی از لازمه های ادامه نوشتن، خواندن است. از وقتی که نوشتن را شروع کرده ام خواندنم بیشتر شده.

هیچ وقت توی درس های حفظی خوب نبودم. مخصوصا ادبیات و قرآن که معنی لغت دارند. آن هم فت و فراوان.

امتحان نهایی پایه نهم، امتحان قرآن. همه ی سوال ها را جواب داده بودم به جز یکی.

سوال، آیه ای داشت همراه با معنی فارسی اش، معنی فارسی چندین جای خالی داشت. همه جاهای خالی را پر کرده بودم، جز یکی که به کلمه ی خیل مربوط می شد.

«خیل… خیل… این را کجا شنیده ام؟ کجا خوانده ام؟ خیل تلری… خیل فین گولفین. سیلماریلوین! ارباب حلقه ها!
معنی خیل را از پدرم پرسیده بودم… گروه؟ دسته؟ قوم! اره قوم! خودش است.»

به لطف تالکین، و متجرم محترم (رضا علیزاده)، که اینقدر از کلمه ی خیل استفاده کرده اند، توانستم به جای 18، 19 ببرم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *