تجربه‌ی شخصی,وبلاگ نویسی

خواندن پست های دیگران قبل از نوشتن پست خودم

الان که می خواستم این پست را بنویسم، روی لنیک وبلاگ های مورد علاقه ام کلیک کردم تا مطالاب تازه شان را بخوانم. همیشه همین کار را می کنم. بعد از بیست دقیقه خواندن و نوشتن کامنت به سراغ وبلاگ خودم آمدم.

_این قضیه جالبی است. می توانم همین را بنویسم.

_خیلی جالب است. به جالبی پست امروز فلانی است؟

_نه. ولی مهم نیست. ما مگر برای خودمان نمی نویسیم؟

بله من برای خودم می نویسم. اما کم نبودند روزهایی که با 30 دقیقه مطالعه ی وبلاگ دیگران ایده ی پست روزم را فراموش کردم! و مجبور شدم که کلی فکر کنم تا یادم بی آید. گاهی انگیزه ام را به خاطر همین مطالعه ی قبل نوشتن از دست داده ام.

من باور دارم که مهم نیست دیگران چقدر خوب می نویسند، مهم این است که من از نوشته ی خودم را دوست دارم یا نه. با اینکه به این باور دارم اما گاهی با خواندن نوشته های دیگران خودم را سرزنش می کنم که چرا به خوبی آنها نیستم.

نمی گویم نوشته ی هیچ کسی را نخوانید. حداقل یک ساعت یا 30 دقیقه قبل از شروع نوشتن این کار را نکنید. یا اگر شجاع تر هستید اول پست خودتان را بنویسید و بعد سایت های دیگر را بخوانید.

مثل این می ماند کسی با خودش بگوید ((من جلیقه ی ضد گلوله دارم، پس مشکلی نیست که وسط میدان آتش دشمنان بپرم.)) چونکه درنهایت گلوله ها جایی را پیدا می کنند که حفاظ نداشته باشد. و اینطور است که ایمان فرد به جلیقه از بین می رود و می گوید من استعداد پلیس شدن ندارم. متوجه نیست که اشکال نه از استعداد بلکه از ایمان خیلی قویش بود.

ختم کلام. اگر می خواهید هنگام نوشتن آنلاین تمرکز داشته باشید تمام سایت های دیگر را ببندید.

پی نوشت: ماجرای واکسن زدن، دیروز به دادم رسید و ایده ی پست را برایم جور کرد. از امروز صبح نگران موضوع پست امروز بودم. بی هیچ ایده ی آمدم پست بنویسم و یاد عادت بدم (خواندن وبلاگ دیگران قبل نوشتن) افتادم و همین مسئله شد موضوع امشبم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *