داستان نویسی

وقتی چیزی روی اعصاب شخصیت است…

وقتی چیزی، مثل حشره، صدا، یا صحنه ای روی اعصاب شخصیت می رود، نویسنده با تکرار اشاره کردن به آن در بین وصف صحنه، ادامه ی دیالوگ (درکل پیش رفت داستان) این روی اعصاب بودن را نشان می دهد.

این مسئله در فیلم قابل فهم تر است. فیلم با نشان دادن سریع صحنه ای کوتاه، تکرار مداوم صدایی که در آخر تبدیل به سوت می شود این قضیه را نمایان می کند.

و به مرور فاصله ی این اشاره ها از هم کمتر می شود (نشان حاد شدن اوضاع بر اثر آن سوهان اعصاب)

مثال: یک قصه ی قدیمی

اشاره ها با رنگ قرمز مشخص شده اند


آیا متوجه این نکته شده بودید؟ در چه داستانی؟

جدیدا نکته ای دیگر پیدا نکرده اید؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *