تجربه‌ی شخصی,زندگی,نویسندگی

قلبمه گویی

همکلاسی دارم، که می شود خیلی کوتاه معرفی اش کرد

به جای «سلام کاردو» خواهد گفت «کاردو، ریشه ی سه حرفی سلم بر وزن فعال بر تو باد»

به زبان ساده تر، جای اینکه قاشق را مسقیم در دهان ببرد آن را سه دور دور سرش می چرخاند و بعد لقمه را می خورد.

گاهی آنقدر حرف هایش را با کلمات قلبمه، تشبیه های اضافی و استعاره های نامفهوم می آمیزد که موضوع صحبت هایش از یادم می رود.

چرا اینطور حرف می زند؟ عادتش است؟ گملن نمی کنم کسی عادت به این داشته باشد که همیشه استعاره و تشبیه به صحبت هایش اضافه کند.

برای جلب توجه این کار را انجام می دهد؟ احتمالش زیاد است. اما درس و اخلاق او به قدری اسثنایی و عالی است که نیازی به این قلبمه گویی ها نداشته باشد. التبه در مدرسه افرادی با درس و اخلاق عالی کم نداریم که پیش معلم ها عزیز باشند.

پس هدفش این است؟ می خواهد بین استثنایی ها استثنا باشد؟ دوست ندارد مثل خرخوان هایی باشد که اگر درس را ازشان بگیری چیزی برایشان باقی نمی نماند.

از این جهت شبیه من است. اصلا همین شد که به نوشتن روی آوردم. دوست داشتم وجودم بیشتر از ریاضی و زیست و شیمی و فیزیک باشد.

کاش می شد به نوشتن آلوده ش کنم. اما می ترسم که  با آن موعظه هایش فتیله پیچم کند و نهایتا به جایی نرسم.

در آخر دوست دارم این جمله را به او تقدیم کنم. (گرچه هیچ خبری از این وبلاگ ندارد) با جملات طولانی و پیچیده نمی توانی جهل خود را بپوشانی، کسی که مطلب را یاد گرفته باشد به ساده ترین روش بیانش می کند.

3 نظرات در مورد “قلبمه گویی

  1. سلام کاردو
    چه اسمِ اسپانیایی‌گونه ای داری کاردو. 🙂
    جدای از شوخی
    راستشو بخوای خواستم بهت بگم که “ماشالله ماشالله”
    و دمت گرم که منظم می‌نویسی و داری تلاش می‌کنی تا خودت و احساساتی که نسبت به آدم‌های مختلف و دور و بری‌هات داری رو بهتر و بیشتر بشناسی.
    با سن کمی که داری و تلاشت برای آشنا شدن با انگیزه‌های آدم‌ها از مدل حرف‌زدن‌هاشون و تحلیل کردنش، معلومه که می‌تونی آدمِ رشدیافته، تاثیرگذار و موفقی بشی.
    می‌دونی که این کار، باعث میشه تا هوش هیجانیت بیشتر بشه و هرچه‌قدر که هوش هیجانی(Emotional Intelligence)ت بیشتر باشه، راحت‌تر و موثرتر میتونی با خودت و دیگران ارتباط برقرار کنی و کمتر دچار سوءتفاهم بشی.(شاید هم بتونی در آینده یک مذاکره‌کننده‌ی خفن و کاردرست بشی)
    درود بر تو 🙂

    1. سلام
      لطف داری. اسمم کوردیه.
      حقیقتش هدف اصلیم از وبلاگنویسی انتشار نوشته ها و مهتمر از اون نوشتن و خواندن روزانه است.
      باعث میشه حس ارزشمند بودن داشته باشم. چیزی بیشتر از درس و نمره های مدرسه.
      ممنون که برایم نوشتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *